Дар ҷаҳони муосири кишоварӣ яке аз мушкилоти асосӣ, ки кишоварон дар рӯйи он ҳастанд, боқимондашавии истеҳсоли об ва зиёд кардани самаранокӣ дар шароити иқлимии тағйирёфта мебошад. Оварии қатрагӣ ва истифодаи ҷузъҳои намоишӣ ҳамчун яке аз самараноктарин роҳҳои интиқоли об нақши муҳим дар киштҳои соҳавиро иҷро мекунанд. Ин усул на танҳо аз талафоти захираҳои об пешгирӣ мекунад, балки боиси баробарии тақсимоти намдӣ дар минтақаи решаҳои растаниҳо мегардад ва дар натиҷа ба рушди беҳтар ва зиёд кардани ҳаҷми ҳосил мусоидат мекунад. Барои фаҳмиши амиқтари принсипҳои кор ва насби дурусти ин системҳо, шиносӣ бо Нигоҳдошт ва идоракунии намунаи оварӣ ҳарфи зарурӣ ба назар мерасад. Нигоҳдошти дурусти ин намунаҳо ва назорати доимии фишори система, калиди муваффақият дар кам кардани хароҷоти амалиёӣ ва таъмини устувории системаи оварӣ дар мавсими гуногуни сол мебошад. Бисёр кишоварони навбадкор баъзан аҳамияти зичии ҷойгиркунӣи ғурӯрҳоро фаромӯш мекунанд, дар ҳоле ки андозагирии дақиқ ва фосилагузории принсипӣ ба таври мустақим ба фарогирии намдӣ дар тамоми сатҳи соҳа таъсир мерасонад. Тавваҷҷуҳи нашудан ба ин муҳимоти хурд метавонад боиси фарқияти шадид дар рушди растаниҳо дар як соҳаи ягона гардад ва самаранокии иқтисодиро дар хатар иқдом кунад.

Интихоби намуди шитори мувофиқи намуди кӯбистон, амиқии решаҳои растанӣ ва хусусияти хок марҳилаи ҳассос ва эҳтиёткорона аст. Масалан, дар кӯбистони сабззот бо решаҳои кӯтоҳ, истифодаи шиторҳои назук бо фосилаҳои кӯтоҳтар байни лӯлаҳо беҳтарин гузина мебошад. Дар муқабил, барои кӯбистони дарахтони мевадор ё растаниҳои сепаро бо системаҳои решаҳои амиқ, бояд аз шиторҳои ғилозтараки сӯзандор бо фосилаи зиёдтар истифода шавад, то ки об ба таври якхела то амиқии талаботар расад. Дар ҳамин роҳ, донистан дар бораи муқоисаи шитори намуди аборишӣ бо навид ба деҳқон кӯмак мекунад, ки бо муқоисаи хусусиятҳои шиторҳои ғализ, часпак ва ғилоз, беҳтарин гузиноро барои хоҷагии худ интихоб кунад. Шиторҳои ғилоз бо сабаби устувории бештар ва муқовимат ба фишори механикӣ, барои хоҷагиҳои калонтарин ва бисёрсола гузинаи беҳтар ҳисоб мешаванд, дар ҳоле ки шиторҳои часпак барои кӯбистонҳои мавсимӣ бо самаранокии иқтисодии кӯтоҳмуддат таъминкунанда мебошанд. Интихоби нодурусти намуди шитор метавонад боиси гилгирӣ, пуршавӣ ва дар натиҷа коҳиши самаранокии система шавад.

Яке аз нуқтаҳои калидӣ дар тарҳии системаҳои шиториш, таҳлили фишор ва ҷараёни об дар лӯлаҳо мебошад. Диққати нарасонидан ба коҳиши фишор дар тӯли хатҳои асосӣ ва иловагӣ боиси ин мегардад, ки нӯҳи хоҷагӣ камтар об мегирад. Бинобар ин, ҳисобҳои ҳидравлии дақиқ ва интихоби шухи мувофиқи лӯлаҳои ширинкуна муҳимияти бениҳоят зиёд дорад. Ҳамин тавр, дар ҳолатҳое, ки хоҷагӣ майл дорад, бояд аз падидаи бӯлинги ё тағйироти шадиди фишор пешгирӣ кард. Истифодаи филтрҳои сифатнок барои пешгирии пуршавии сӯрохҳои хурди шитор, аз ҷумлаи принсипҳои ҳаётӣ мебошад. Агар зарраҳои мулоқ дар об аз ҳад зиёд бошанд, шиторҳо зуд пур мешаванд. Дар ин соҳа, омӯзиш дар бораи шароити иқлимӣ бо таркиби Ин ба беҳтар фаҳмидани чархи обёрӣ ва ниёзҳои махсуси ҳар минтақа кӯмак мекунад. Ириғатҳое, ки дар минтаҳаҳои буғатнок ё дорои манбаъҳои обҳои сатҳӣ ҷойгир шудаанд, бояд бартарии системаҳои филтртасири худро оддии карда, аз пурези ғарҳии зарраҳо раҳӣ нараванд. Ин тадбирҳои пешгирукунанда умри муфиди нурҳоро ба таври назаррас зиёд мекунад.

Мукамати комил ҳақи нобаъд кардан, нигоҳубин ва беҳтар кардани системаи обёрӣ - Намои умумӣ — Мукамати комил ҳақи нобаъд кардан, нигоҳубин ва беҳтар кардани системаи обёрӣ тавассути нӯраҳои обӣ дар кишоварии муосир – Намои умумӣ

Таъсирати бевоситаи ириғати нурӣ бар устувории растенияҳо ва кам шудани стрессҳои муҳитӣ, яке аз дастовардҳои дигари мусбии ин усул аст. Бо кам шудани миқдори бухоршавии сатҳӣ ва эҷоди намии мувофиқ дар қабати болоии хок, фаъолияти микрооргазмҳои фойдеи хок нигоҳ дошта мешавад ва сохтори хок аз вайроншавӣ дар наздикӣ аст. Дар кӯшики сабзавотҳо, ба монанди байгон ва болғур, ки ба намии устувор ниёз доранд, насби нурҳои кунҷии марказӣ ё миёна қитъаҳоро метавонад ҳосилро қатъиян афзоиш диҳад. шиносӣ бо Афзалҳои насби нурӣ Ба деҳқон кӯмак мекунад, ки бо такя ба принсипҳои илмӣ, қарорҳои мантиқииро дар идоракунии замин қабул кунад. Ин афзалҳо танҳо ба тақризи об маҳдуд нестанд, балки кам шудани истифодаи нуриро тавассути партофтани маҳлул, кам шудани анҷумони кӯшики бемаънӣ ва беҳтар шудани сифати ниҳоии маҳсулотро дар бар мегирад. Бо якҷоякунии ириғати таматонӣ ва насби нурӣ, метавон аз усулҳои навраси тазмини растенияҳо истифода бурд ва нурро мустақиман ба рӯдаҳои растения расонид, ки сабаби беҳтар шудани қабули унсурҳои тазминкунӣ мегардад.

Пас аз охир шудани мавсими нақл ё дар вақти оромии система, раванди холӣ кардан ва шустушӯии ламселҳо муҳимияти махсус мегирад. Мондаби об дар ламселҳо метавонад боиси рӯидастӣи беморӣҳои қиррӣ ва чашинидани моддаҳои минералӣ дар дохили лӯлаҳо шавад, ки дар маҷмӯъ ба махшӣ оварда мерасонад. Бинобар ин, дастурҳои дуруст барои шустушӯии система ва истифодаи моддаҳои шустундаи иҷозатшуда бояд риоя карда шаванд. Бисёри кишоварзон аз сабаби нодонистани равандҳои нигоҳдории, ба зудӣ мувоҷеҳи масъалаи кам шудани хуруҷи қатрапечҳо мегарданд. Дар ин самт, диққат ба Миқдори тавсияшудаи моҳи Mixidone Барои шустушӯии системаҳои ламселкашидани, метавонад ба тоза кардани пурраи ламселҳо ва пешгирии ба вуҷуд омадани махшиҳои икунӣ кӯмак расонад. Истифодаи ин моддаҳои кимиёвӣ бо консентратсияи мувофиқ ва тайёркунии дақиқ кафолат мекунад, ки сифати обёрӣ дар фавсони оянда низ нигоҳ дошта шавад ва ламселҳо омодаи оғозановиб шавад.

Офтамкунии истифодаи об танҳо ба шумори лӯлаҳои кашидашуда вобаста нест, балки ба шакли идоракунии занҷири қимат ва истифодаи маҳсулот низ вобаста аст. Дар нақли омехта, ки дар он чандин намуди растаниҳо бо ҳам нақл мешаванд, тарҳи системаи ламселкашидани бояд ба гунае бошад, ки таваққуфи обии ҳар растаниро алоҳа ё ба таври мувофиқ таъмин кунад. Барои растаниҳое, ки ҳассосияти баланд ба намдортарин доштанд, ба монанди сабзавоти решагӣ, фазои байни ламселҳо бояд камтар бошад. Шиносоӣ бо принсипҳои Обёрӣ бо ламселҳои типе сӯроҳдошта Дар нақли омехтаҳо, дарки беҳтари чӣ гуна тақсимшавии об дар хокҳои гуногун ба кишовар менамояд. Ламселҳои сӯроҳдошта ба сабаби доштани сӯроҳҳои бузургтар нисбат ба қатрапечҳо, қобилияти интиқоли баландтар доранд ва барои растаниҳое, ки суръати ҷадбкории об баланд доранд, мувофиқтар мебошанд. Интихоби модели мувофиқ, лозимии санҷишҳои майдонӣ ва мувофиқатшавӣ бо шароити мушаххаси майдонро дорад.

Мукамати комил ҳақи нобаъд кардан, нигоҳубин ва беҳтар кардани системаи обёрӣ - Истифодаи амалӣ — Мукамати комил ҳақи нобаъд кардан, нигоҳубин ва беҳтар кардани системаи обёрӣ тавассути нӯраҳои обӣ дар кишоварии муосир – Истифодаи амалӣ

Таъсири ростҳои нозуккунии замин бар беҳтар сифати замин ва уҳудаи муҳити зист, дигар ҷониби фоидаҳои ин технология аст. Бо кам шудани фишори механикии лашкариҳои деҳқониӣ ба замин, бо сабаби оварда ба вуҷуд додани фазои кофӣ барои гузаштани оҷамҳо дар роҳҳои ғаландҳои нозуккунии замин, эрозияи замин кам мешавад. Ҳамин тавр, кам шудани олудагии обҳои зер заминӣ тавассути назорати дақиқтар озувораву доруҳо, аз натиҷаҳои мусбат дигар аст. Деҳқонҳо метавонанд бо истифода аз ғаландҳои нозуккунии замин, аз роҳҳои пӯшиш ба замин озувораву доруҳо барои идоракунии паразитагон ва бемориҳо низ истифода баранд. Ин роҳ бахусус дар идоракунии омиваҳои кимиёвӣ, ба монанди Моддаи бобри мунг-бу дар гектар ва дигар гиёҳони ғаландҳои нозуккунии замин, истифодаи васеъ дорад. Дози истифодаи моддаҳои кимиёвӣ метавонад бо дақиқият назорат шавад, то ҳамааш ба замин ҷорӣ шавад ва аз расидан ба обҳои сатҳӣ пешгирӣ шавад. Ин назорати дақиқ, ҳам барои муҳити зист фоидаовар аст ва ҳам хароҷоти харидани доруҳоро кам мекунад.

Дар охир, метавон хулоса кард, ки овурунӣ бо ғаландҳои нозуккунии замин системаи фаъол ва зиёдҷанба аст, ки дар тавассути пурраръ, раҳи деҳқонии муосириро иваз мекунад. Сармоягузории аввалина дар насби ин системҳо, дар давоми муддати кӯтоҳ бо сабаби кам шудани хароҷоти об, барқ ва қувваи инсонӣ, бозгашт мекунад. Масъулияти деҳқон, нигоҳдории давомнок ва боло бурдани дониши техникӣ аст. Бо татбиқи принсипҳои илмӣ аз таҳия то шустани ғаланди нозуккунии замин, метавон беҳтарин коркардро аз ин технология ба даст овард. Ояндаи деҳқонӣ, ба беҳтар кардани захираҳо ва идоракунии ҳошияи додаҳо вобаста аст ва ғаланди нозуккунии замин ҳамчун воситаи зарурӣ, роҳи дастрасӣ барои даст расидан ба ин мақсадҳост. Риояи принсипҳои зикршуда, кафили иҷрои вазифаҳои дарозмуддат дар истеҳсоли деҳқонии уҳуда ва муқоиса бо мушкилоти пешруқ хоҳад буд.

Расми болоӣ муассасаи навои тиқро дар замини деҳа нишон медиҳад. Дидан мешавад, ки фосилагузории лағҷот мувофиқи принсипҳои гидравликӣ бо тартиби мунтазам анҷом дода шудааст. Пушиши баробари намнокӣ дар ҳудуди решаи кӯлакони бармаҳсул, натиҷаи мутобиқ ба ин тарҳбандии асоснок мебошад.

Мукамати комил ҳақи нобаъд кардан, нигоҳубин ва беҳтар кардани системаи обёрӣ - Тафсилоти техникӣ — Мукамати комил ҳақи нобаъд кардан, нигоҳубин ва беҳтар кардани системаи обёрӣ тавассути нӯраҳои обӣ дар кишоварии муосир – Тафсилоти техникӣ

Ин расм назари наздик аз сари навои тиқ ва пайвастшавии он ба лағҷои асосиро нишон медиҳад. Пайвасткуниҳаҳои мустаҳкам ва бе рехтан, эътимоди система ба назди паҳлӯи фишор ва ифлисӣро таъмин мекунанд. Истифодаи бастҳои стандартӣ, устувории пайвастшавиро дар назди қувваҳои механикӣ зиёд мекунад.

Расми охир намои умумиро аз шабакаи суғорӣ дар заминеро бо сатҳҳои гуногун нишон медиҳад. Басомади фишор дар паҳлуҳои гуногуни замин бо танзими дренажи помпҳо ва дренажи танзимишуда анҷом дода шудааст. Баробарии хозии дар ҳамаи нуқтаҳои замин, аз ҷумлаи асосҳои бартарӣ дар тарҳбандӣ мебошад.