Пӯлоди боронӣ бо ҷараён дар парҳези салат: истифодаҳо ва нуқтаҳои амалӣ

Дар соҳаи кишоварии муосир, идоракунии мутоноки манбаъҳои оби аз мушкилоти асосӣ аст. Гарчанде ки обориш қатқатона ва навбати тиб дар асоси дақиқии баланд ва ташвиши истифодаи об ҳамчун усулҳои беҳтар шинохта мешаванд, вале системаҳои обориш баомонӣ (барандаҳои монсаф) ҳанӯз дар баъзе иқлиму шароитҳои кӯб, махсусан барои растаниҳое, ки решаи нозояш доранд ва пошони пурра доштаанд, истифодаҳои мушаххас доранд. Обориш баомонӣ бо ҷараён Дар кӯби кадо метавонад мафҳуме таркибӣ бошад, ки дар он тақсимоти якхелаи об ба сурати қатқатонаи монсаф, бо шароити идоракунии ҷараёнҳои сатҳӣ (ҷараён) барои ҳидоят кардани об ба реша, ба назар гирифта мешавад. Ин усул гарчанде ки ба танзими дақиқ ниёз дорад, вале дар сурати иҷрои дуруст метавонад ба рӯяндашавии якхелаи кадо кӯмак расонад. Дар ин мақола, мо истифодаҳо, манфиатҳо, нуқсонҳо ва ҷиноҳоти амалии ин системаро барои кӯби када бозсубӣ мекунем.

Принсипҳои коркарди обориш баомонӣ бо ҷараён дар кадо

Кадо растаниест, ки системаи решаи нозояш дорад ва ба намкӣи якхелаи замин ниёз дорад. Истифодаи монсафҳо бо фишори паст ва қатри монсафҳои мушаххас, шабеҳсозии монсафи нармро эҷод мекунад. Мафҳуми «ҷараён» дар ҷоҳе, ки раванди ҳаракати об дар сатҳи замин ё каналҳои хурдро ишора мекунад, ки метавонад барои ҳидоят беҳтари об ба сӯи решаҳо истифода шавад, бе он ки боиси шустани шадиди замин ё осеб ба бунафшаҳои кадо гардад. Баръакси обориш қатқатона, ки нуқтавӣ амал мекунанд, монсафҳои монсафӣ соҳавӣ амал мекунанд. Барои када, ки дар зерҳои зич кӯб мешавад, пошони намкӣи якхелаи тамоми сатҳи байни зерҳо ва дар болои зерҳо муҳим аст. Ҷараёни идоракардашуда метавонад ба мувозинати намкӣ дар профили димоқи замин кӯмак расонад, махсусан дар заминҳои чашонае, ки ғарқнокии паст доранд.

Истифодаҳои ихтисосӣ ва идоракунии ҷараён

• Моделсозии ҷараёни обӣ: Дар климатҳо бо ғаразҳои паст, идоракунии суръати ҷараёни обҳои ҷорӣ (ерозию сатҳӣ) имкон медиҳад, ки об аз як нуқта зиёда консентратсия нашуда, ба сӯи решаҳои амиқтар ҳаракат кунад. Ин аз хушкшавии сатҳи хок ва пайдоиши қабати сахт (пӯсти хок) пешгирӣ мекунад.
• Кам шудани фаръи (истарси) бухоршавӣ: Баръакси пӯшиш (спрей) бо фишори баланд, ки метавонад боиси бозҳомиши зиёди тӯҷи наботот ва бухоршавӣ гардад, системаи бормави суйӣ бо гардонҳои хурд, миқдори бухори тобеҳ аз сатҳи баргҳоро кам карда, намдорро бевосита ба хок мебарарад.
• Ҳамоҳангӣ бо системаҳои обёрӣю тӣпӣ (капулӣ): Дар баъзе системаҳои омехта, метавон аз оморҳои бормавӣ барои обёрии давраи аввали афкунӣ ва пур кардани камбудии сатҳӣ истифода бурд ва сипас бо кам кардани фишор ё тағйир додан ба системаи тақтиқӣ (қатра), аз ҷорӣшавии зиёда аз ҳад пешгирӣ кард. Шинохти омилҳое, ки ба сарфи ҷараён дар системаи тӣпӣ таъсир мерасонанд, ба монанди сарфи ҷараён дар системаи тӣпӣ, дар такмил додани мувозинати байни системаи бормавӣ ва тақтиқӣ (қатра) мусоидат мекунад.

Яке аз масъалаҳои асосӣ дар парҳези сагири, ҳассосияти он ба афтидани баргҳои поёнӣ аз сабаби табъиди тобеҳи гардонҳои вазнини об мебошад. Ҷорӣшавии идоракардашуда ва пӯшиши майда ин хатарро ба минимум мерасонад. Инчунин, дар хокҳои вазнин, идоракунии ҷараёни об метавонад ба беҳтар шудани зарикунӣ (офшидан) кӯмак расонад ва аз обпарвора (ғарғарона) шудани решаҳо пешгирӣ намояд.

Таъсир ба сифати меваи ҳолисӣ

Истифодаи об бо таври бориш ва пахш, агар бо барномасозии дақиқ ҳамroh бошад, метавонад ба якхела шудани андоза ва вазни сари ҳолисӣ таъсiri мусбат гузорад. Фарқияти дар рутубат байни марказ ва кунҷҳои кӯпорӣ дар системаҳои оддии боришӣ метавонад боиси номувофиқати мева гардад. идоракунии пахш бо танзими кунҷи меҳварҳо ва фишор ба якгонагии бештари рутубат мусоят мекунад. Албатта бояд диққат дошт, ки пахши зиёдтар аз ҳад метавонад боиси шустани моддаҳои ғизоии сиркатӣ (масалан, нитратҳо) гардад, ки ин масъала дар ҳолисӣ, ки ба нитроген ҳассос аст, бояд бо эҳтиёт назорат шавад. Бинобар ин, миқёри ҳосилнокӣи зафарон дар гектарро метавон ҳамчун аналогии монанд барои санҷиши ҳассосии неъмҳои ҳассос ба обрӯрӣ баррасӣ намуд, гарчанде ҳолисӣ меваи дигар бо ҳассосияти гуногун аст.

Нуқтаҳои амалии насб ва истифодабарӣ

1. Интихоби намуди меҳвар: Меҳварҳое, ки диаметри пахши онҳо 4 то 8 миллиметр ва баландии онҳо 1 то 1.5 метр аст, беҳтарин интихобҳо мебошанд. Меҳварҳое, ки диаметри калонтар доранд, боиси пахши шадидтар мешаванд ва метавонанд ба баргҳои ҳолисӣ zarar расонанд.
2. Фишори корӣ: Фишорро дар ҳадди ақали зарурӣ нигоҳ доред (одатан 1 то 2 бар). Зияди фишор маънои зиёд шудани сарфшавии хок ва пахши нохуш дорад.
3. Тарознид система: Мутмаин гардона, ки фишор дар охири линияи асосии нишин муқим аст. Пастшавии фишор метавонад боиси ноамонгии паҳш ва равониши беҳарорат гардад.
4. Мудирити шаробҳои замин: Дар заминҳое, ки шароб доранд, самти равониши об метавонад аз поён ба болотар ё баръакс тағйир ёбад. Мехурҳоро чунин насб кунед, ки об ба сӯи решаҳо ҳаракат кунад, на аз паҳлуҳои қаторҳо равад. Ёномудан бо фосилаи системаи ниши (тире) дар шароити хушк ва баҳорӣ ба шумо кӯмак мекунад, ки ҷойгиршавии мехурҳоро ба системаи обварии ниши мувофиқ кунед.

Истифодаи сенсорҳои намии хок барои назорати миқдори равониш ва намоиш тавсия дода мешавад. Инчунин, бағолдончиён метавонанд аз растаҳои пӯлоку камростӣ байни қаторҳои каду барои коҳиши суръати равониш ва муҳофизат аз хок истифода баранд.

Муқоиса бо роҳҳои дигари обварӣ

Обварии боронӣ бо равонишро ба таври пурра бо обварии ниши иваз кардан мумкин нест, аммо дар баъзе шароити нокамнии фишори об ё ниёз ба хунуккунии ҳаво дар тирамоҳ, арзишҳои худро нишон медиҳад. Ба муқобила, системаҳои ниши ва тире дақиқии баландтарро дар тақсимоти об ва азуҳор доранд. Агар аз системаи ниши (тире) истифода баред, даромад… Шингиди барзигири баръи яраг дар ҳектар Ё дигар ҳусуни комӣ воқеъаман, аммо барои саланг, фосилаи кӯштол ҳосил кунид одатан 40 то 60 сантиметр аст, ки таъсири мустақим бар саромакши оби байни сатҳҳо дорад. Саромакш дар саланг бояд чунин бошад, ки об ба маркази кӯрӣ нарасад ва боиси зардоб шудан набошад.

Саволҳои маъмул (FAQ)

Хулоса ва тавсияҳои ниҳоӣ

Обориш рӯшноӣ бо рафсониш дар парҳези салолӣ як усули махсусиест, ки лозим ба танзими дақиқ дорад. Фоидаҳои асосии он якнависии намӣ ва хунуккунии мулоим аст, аммо хатарҳои вобаста ба афтидани баргҳо ва шустании хурро дар бар мегирад. Кишоварон бояд аввал дар микроскоппарҳезҳо (масалан, қисми яке аз саҳро) санҷиш гузаронанд. Якоб кардани ин системаро бо банди пӯлол барои қисмҳои асосии парҳез, роҳи амалиётӣ мебошад. Агар шумо дар ҷустуҷӯи беҳтарсозии бештар бошед, тафаккур дар бораи Зиёд кардани ҳаҷми интиқоли кимиёвӣ дар гектар шуда метавонад донишҳои монандро дар бораи идоракунии намӣ ва ғизои набототи баргиҳи ҳассос пешниҳод кунад. Дар охир, назорати доимӣ, танзими фишор ва идоракунии шабиҳо, се унвони асосии муваффақият дар ин усул мебошанд. Бо риоя кардани ин нуқтаҳо, имкони аз потенсиали ин системаро барои беҳтар кардани сифат ва миқдори салолӣ истифода бурдан мумкин аст.

Мӯҳимоти вобаста: Масофаи банди пӯлол D8AFD8B1 чигари шакари беҳтарин