Молдовии бучори каду ба ҳектар: Раҳнамои ҷамъӣ

Муқаддима ба идоракунии боғбонии қурук (кабак)

Саноати боғбонии қурук, аз ҷумла қуруки ширин (кабак қурумол), қуруки лухат (кабак лофиа) ва қуруки хӯрокӣ, яке аз қисмҳои муҳими кишоварии анъанавӣ аст, ки ба нақшабарии дақиқ ниёз дорад. Муайян Шумораи бодори қурук дар ҳеҷтар на танҳо як рақам, балки асосест, ки ба муваффақияти тамоми мавсими кишоварӣ таъсир мерасонад. Бисёр кишоварон ба сабаби нодонии омилҳои иқлимию бародихӣ, зичии бодорро камтар ё бештар аз ҳадди лозима ҷорӣ мекунанд, ки ин боиси рақобат байни решаҳо ва коҳиши қобилияти истеҳсоли ниҳоӣ мегардад. Дар ин мақола, дар ҷанбаи баррасии масоили илмии ниҳогузорӣ, ба таври муфассал системаҳои нави обиёрӣ, монанди обиёрии рӯлӣ (тип) ва чӣ гуна мувофиқ кардани он бо зичии ниҳогузорӣ баррасӣ мегардад.

Стандартҳои ҷаҳонӣ ва маҳаллӣ оид ба бодори қурук

Таъсири намуди бодор ба зичии ниҳогузорӣ

Шарҳи адоми тобҳо вобаста ба андозаи дони ва қувваи насбашостоданаш мебошад. Одатан, тобҳои гибриди куранбо ҳосилияти баланд (аз 90% зиёд) доранд, ки танзими зичии дақиқтари карданро имкон мебахшад. Агар шумо тобҳои маҳаллиро (бақоягишуда) истифода баред, бояд ҳосилияти насбашостоданро барои ҳисоб миқдори тобҳои куранбо дар ҳектар ислоҳ кунед. Дар шароити идеалӣ бо фазои кофӣ барои афзоиши пухтагон, стандарти умумӣ аз 1200 то 1500 решаи нави дар ҳектар тавсия дода мешавад. Ин рақам метавонад дар заминҳои шӯбадор ё хуравони камсаман кам шуда, решаҳо имконият пайдо кард. Ҷанбае дигар, дар кишоварии анъанавӣ, ки мақсади афзоиши фаввоҳи даромад тавассути зиёд кардани шумораи кунҷакӯбон аст, зичӣ метавонад то 2000 решаи нави дар ҳектар зиёд шавад, вале бо хароҷоти баландтари парвариш ва одамо.

маводди кунҷакӯб: масофаи кӯбӣ ва байни сафҳо

пайвастагии масофаҳои кунҷакӯб охири муайянкунандаи зичӣ аст. Барои куранбои ҳашома, одатан масофаи кӯбӣ 60 то 80 сентиметр ва масофаи байни кӯбҳо Дар байни қаторҳо масофаи 10 то 15 сантиметр тавсия дода мешавад. Бинобар ин, дар ҳар метр дарозиҳои қатор як ҷойи ниҳолгузорӣ ҷойгир мешавад. Бо назардошти масофаи байни қаторҳо (одатан 1.5 метр), ҳисобҳои риққӣ нишон медиҳанд, ки барои ҳар гектар тақрибан 10 то 12 килограмм бӯд (бо фарз оҳмаки дони тақрибан 12 то 15 грамм) зарур аст. Агар шумо аз системаҳои бӯдпарконии пайдарпайии нӯри тиб истифода баред, дақиқӣ дар нигоҳ доштани ин масофаҳо тавассути автоматизатсия таъмин карда мешавад.

Нақши системаи ороиши томчикӣ ва нӯри тиб дар идоракунии зичӣ

Ҳармонкунии зичии навоз бо тақсимоти об

Зиёдкунӣ Моддаи бӯди қӯт дар гектар Бе ислоҳоти системаи ороиш, хатари парши зудаки ниҳолҳо вуҷуд дорад. Навози қӯт ҳассосияти баланд ба камии об ва шириншавии реша дорад. Дар усули нӯри тиб (типбанд), об бевосита ба минтакаи решаҳои асосӣ ҷамъ мешавад. Агар зичии навозҳо аз қобилияти интиқоли об дар система зиёд шавад, навозҳои марказӣ дар минтакаи ороиш аз сарчашмаҳои кофӣ маҳрум мемонанд. Бо зиёд шудани зичии бӯд, тавсия дода мешавад, ки диаметри нӯри тиб аз 20 сантиметр то 30 сантиметр зиёд карда шавад, то ки пӯшиши решаҳо беҳтар таъмин гардад. Ин танзимот бояд мувофиқи хокҳои регӣ ва ломи ислоҳ карда шавад; дар хокҳои лами, об дертар дучор мешавад ва масофаи байни томчикҳо ё нӯрҳо бояд зиёдтар бошад.

Вақти беҳтарин барои ороиш пас аз кӯти бӯди қӯт

Мӯҳимтарин вақт барои таъмини намакии иловагӣ се рӯзи аввали пас аз кишти ҳаст, то паҳншавии решаи асосиро ҳадди ақал созад. Бо дар назар доштани хати истеҳсолии навути тип, ки имконияти сохтани хатҳоро бо диаметри муайян фароҳам меорад, пеш аз кишт метавон лӯлаҳои навути типро дар баландии мувофиқ (одатан 10 сантиметр зери сатҳи замин) насб кард, то ҳангоми кишт кӯдаҳо аз намакии кофӣ ва бе заминбарорӣ истифода баранд. Ин усул боиси мегардад, ки решаҳои нозуки хурма (гидрофиод) мустақиман бо зонаи намакӣ тамос дошта бошанд, бе он ки фишори механикӣ ба сохтори тоҳир ворид шавад.

Нуктаҳои амалӣ барои деҳқонҳо

1. Ташхиси ҷунубӣ: Пеш аз харидани тоҳир, намунаи 100 тоҳирро дар шароити ҳамадағирӣ (одатан дар ҳарорати 25 дараҷа ва намакии мувофиқ) таҳқиқ кунед. Агар суръати ҷунуб аз 85% камтар бошад, бояд ҳаҷм Миқдори тоҳири хурма дар ҳектар -ро ба таври хаттӣ ислоҳ кунед, то шумораи ниҳоии дарахтонди зиёда дошта бошанд ҳамаи ҳанӯм монанд.
2. Деклазимонӣ (пас аз кичш): Агар зичии бунги дунбӯрӣ шумон 15 фоиз аз ҳадди лозима баландтар бошад, пас аз пайдо шудани ду барги ҳақиқӣ, растаҳои иловагиро партоед, то фазои рӯшноӣ ва ғизо барои растаҳои боқимонда озод шавад.
3. Идоракунии фосилаи наварҳои тупӣ: Дар сурати истифодаи бадҳои гибридӣ бо андозаи калон (16-18 грамм), ба ин ҷигирдаед, ки фосила байни наварҳои тупӣ ҳадди ақал 10 сантиметр камтар аз фосилаи қатори намоиш бошад, то фарогирии пурраи сатҳ иҷро шавад.
4. Муқоиса бо кӯҳҳои дигар: Фаҳмидани принсипҳои зичии кӯҳи кӯҳӣ метавонад ба деҳқонон дар барномарезии бисёрсола кӯмак кунад. Барои омӯзиши бештар дар методологияҳои зиёдкунии самаранокии кӯҳҳои кишоварии гуногун, шумо метавонед мақолаи Молоти нӯху читиро дар як гектар -ро мезанед, ки принсипҳои шабеҳро барои тақсимоти фазо ва ғизо мегӯяд.

Саволҳои маъмул (FAQ)

Хулоса

Муайяна Миқдори тоъри кабудӣ дар ҳектар Ин раванди бодиҳиш аст, ки ба тағйирёбандаҳои иқлимӣ, навъи ҳубулиҳо ва наъимул-ҳосили системи обёрӣ вобаста аст. Истиноди аз техникаҳои нӯрипӣ на танҳо ба кам кардани истеъмоли об то 30 то 40 фоиз кӯмак мекунад, балки бо роҳнамоии ришторҳо ба минтақаи намӣ доимӣ, қобилияти тоқат доштанро барои чигирии зичро ба деҳқон таъмин мекунад. Барои фаҳмиши беҳтар роҳи интихоби мувофиқтарин қаторҳои нӯрипӣ вобаста ба хок ва ҳубулиҳои кабудӣ, таҳқиқоти Намоиши афзун кардани ҳосили кабудӣ (ки принсипҳои монанд дорад) ва инчунин Муқоисаи миқдори тоъри шаҳӣ дар ҳектар барои фаҳмиши беҳтар фарқияти кунҷи боғбонона ва заварононон муфид хоҳад буд. Дар натиҷа, муваффақият дар ин кунҷи аз ҷиҳати иқтисодӣ ва сифатӣ, натиҷаи мувозинат байни фосилаи корронӣ, идоракунии дақиқи намӣ ва озуқадорӣ аст.