Агарии ҳосилноки ҷудоро дар кӯштани чаррӯй: Чалошҳо ва роҳҳои беҳтарсозӣ
Муқаддима: зарурати дақиқӣ дар оварии хашор
Хашори сабз яке аз маҳсулоти талаботпайдар ва ҳассос дар саноати сабззот мебошад, ки давраи парвариши он хеле кӯтоҳ аст. Ин хусусият боиси он мегардад, ки ҳатто таъхир ё хатои чанд соатаи давоми барномаи оварӣ ба кам шудани баҳодори кӯҳна, ноҳамворӣ ё аз даст рафтани маҳсулот оварда мерасонад. Дар солҳои охир, истифодаи овории эҳтимолӣ (ҳаққонӣ) барои хашор дар деҳқониятҳои калон ба кори маъмулӣ табдил ёфтааст, аммо иҷрои дурусти он бо мушкилҳои техникӣ ва идоракунӣ бисёрҳама омадааст. Дар ин ҷо диққати асосӣ ба ду системаи бисар истифодашавандайи оварии тамға (чандола) ва оварии бундӣ (навъ) мегашавад. Идоракунии дурусти манбаҳои об барои ин маҳсулот на танҳо аз ҷиҳати иқтисодӣ, балки аз ҷиҳати муҳити зист низ зарур аст, зеро хашор ба зудӣ ба намӣ вобаста аст.
Чунонҳои техники дар системаҳои наъмонӣ
Обарӣи наъмонӣ дақиқтарин усул барои қаламист, зеро тарроҳиро мустақиман ба реша мерасонад ва хӯрогхакро хунук нигоҳ медорад. Бо вуҷуди ин, ин система бо ду чунони асосӣ рӯбарӯ аст: хуршудагии наъмонҳо ва кам шудани фишор дар тамоми хатҳо. Қаламӣ ба пайдоиши зуд ва якхелаи решаҳо ниёз дорад; бинобар ин, агар об бо якхелагӣ дар давоми нақор нарасад, баъзе ноҳияҳои буттаҳо хушк мешаванд ва дигарҳояшон таъсири афлотуби решаҳоро мебинанд. Илова ба ин, нигоҳубини системаи наъмонӣ гарон мебошад ва ба назорати давомдори техники ниёз дорад.
- Хуршудаги аз қадии моддаҳои ноҳифшаванда: Истифодаи оби сатҳии нопок шуда оварда ба қадии намакҳо ва хуршидаги наъмонҳо бо давраҳои хурд (аз 2 миллиметр камтар) мекунад. Ин хуршудагиҳо одатан аввал ба таври сабук пайдо мешаванд ва бо гузашти замон шадид мешаванд.
- Яксамон набудани омадани об: Дар нақорҳои дароз, бе ҷуброн кардани кам шудани фишор, наъмонҳои оғози нақор зиёдатӣ об медиҳанд, ки бар баргҳои нозуки қаламӣ зараровар аст. Илова ба ин, таъсири баланд набудани фишор метавонад сабаби рушди ноустувори ҷисм дар як нақорро бошад.
Маҳдудиятҳои хос дар истифодаи нақор
Обарии нақор аз сабаби маблағи камтар ва суръати иҷро интихоби аввалини бисёр кишоварзон аст. Аммо дар кардони қаламӣ, ки ҷойгиркунии нақорҳо зич аст, чунони асосӣ Хушкшавии ҷони боразнаҳо ҳомида мешавад. Ришбанди чархакӣ навишаки хушки ғамосро намедиҳад; дар ҳоле ки сабзӣ барои рушди амиқтари реша ба ҷазби якҷояи намӣ дар барори боразна ниёз дорад. Агар фосила байни ришбандҳо зиёд бошад, растани маҷбур аст, ки энергияашро ба ҷустуҷӯи реша дар хушки ғамор сарф кунад ва афрузӣ қатъ мешавад. Аз ҷиҳати иловагӣ, ришбанди чархакӣ дар ҳолати эҳтимоли зарарҳои механикӣ аз сабаб дастгирӣҳои механикӣ қарор дорад, ки бояд бо барномаи дақиқ пешгирӣ шавад.
Мушоҳидаҳои амалӣ барои ғолиб овардани мушкилҳо
Барои гирифтани сатҳи баландтарини самаранокии системаҳои обёрӣ, иҷрои дақиқи нуқтаҳои зерин зарур аст. Ин нуқтаҳо бар асоси таҷрибаҳои майдонӣ ва принсипҳои обёрии дақиқ таъриф шудаанд.
- Тозакунии маҷбурии об: Пеш аз ворид шудани об ба дриперҳо, ҳатман аз пуршавандҳои селулозагӣ ё диски истифода баред. Барои нӯраи типӣ, як пуршаванда дар оғози роҳи асосӣ кофӣ аст, вале сифати оби воридотӣ ҳамчун муайянкунанда боқӣ мемонад.
- Тарҳрезии ҷароҳатҳо: Дар парчавӣ, павнши ҷароҳот бояд беш аз 40 см набошад, то партоби нафаскашӣ ё нӯраи типӣ пурра пӯшиш диҳад. Чанги ҷароҳат низ бояд мувофиқат ба чуқурии решаозии ҷисми одамон танзим шавад.
- Идора кардани нобори обӣ: Ҷайбӯри (тер) ба нобори обии тез ниёз дорад. Боварӣ ҳосил кунед, ки дар поёнии канорҳо болоии (бародук) ташкил намешавад. Аз ин рӯ, дар сурати истифодаи ленти дӯзӣ (тип), ҳаракти оби мувозинатӣ тавассути канорҳои мукаммал таъмин карда шавад.
Агар шумо ба талаботи маҳсулоти баландшави оби зиёд ҷӯянда бошед, омӯзиш Микдори боди сиб в ҳектар метавонад ба шумо ниҳодиҳои равшанро дар робитаи обёрӣ бо устувории маҳсулоти иштиҳо диҳад, гарчанде ки ҷайбӯри (тер) бо сиб фарқиятҳои ризомиро дорад. Ин муқоиса нишон медиҳад, ки чӣ тавр гуногунии маҳсулот ба стратегияи обёрӣ таъсир мерасонад.
Санҷиши мунтазами системаи ленти дӯзӣ барои пешгирии фасокии реша дар шароити маҳдуд муҳим аст. Дар ин замина, шиносоӣ бо аҳамияти санҷиши мунтазамии ленти дӯзӣ ба шумо кӯмак мекунад, ки аз мушкилоти пинҳони фасокии пешакӣ дар ҷои дигар дур нашавед. Инчунин, сабти дақиқи вақти обёрӣ ва фишори об низ аз асосҳои ин санҷиш аст.
Таъсири намуди ленти дӯзӣ ба намуди ҷайбӯри (тер)
Намуди ленти дӯзӣ якхела нест. Лентҳои дӯзӣи пудрӣ ва лентҳои дӯзӣи мультинавъ рафторҳои гуногун доранд. Лентҳои дӯзӣи пудрӣ, ки одатан аз моддаҳои арзонтар истеҳсол мешаванд, ба таъсири UV ва ҳарорати баланди тобистон зуд тарк мешаванд ва натиҷаи ин ташаккули нақарии хокро ба вуҷуд меорад, ки душмани аввали ҷайбӯрӣ аст. Барои ҷайбӯрӣ, истифодаи ленти дӯзӣи мультинавъ бо умри кории камтарин 2 сол тавсия дода мешавад. Инчунин, зарфи лент бояд бо фишори кории система мувофиқ бошад, то аз парокандагӣ пешгирӣ шавад.
Барои интихоби варианти мувофиқ, дар ҷамоа Намудҳои парчаҳои лентӣ ва коркарди онҳо -ро муқоиса кунед. Нуқтаи калидӣ дар чӯмронии турп нигоҳ доштани устувории андозаҳои парчаҳои лентӣ дар давоми мавсими рӯшанияфтои 45 то 60 рӯза аст. Тағйирёби ҳарорат метавонад ба ҷамъоварии нур дар парчаҳо таъсир расонад.
Саволҳои оммавӣ
Оё чӯмронии қатрагонӣ барои турп вариантҳои аввалиндор аст?
Бале, агар об тоза карда шавад ва системаи муносиби филтратсия муқаррарӣ бошад. Ин система аз ҷиҳати самаранокии чӯмронӣ ва идоракунии намии рӯяндаҳоро беҳтар нишон медиҳад, гарчанде, ки хароҷоти баланди насб кардан он бояд бо даромади дарозмуддат мутобиқ диҳишад. Дар минтақаҳои хушк, ин барқарор дучанд беш аст.
Фосилаи парчаҳои лентӣ дар шӯроҳи турп бояд чӣ қадар бошад?
Фосилаи байни лентҳо бояд зиёдтар аз 10 сантиметр набошад, то ки решаҳои сатҳии сабзиёт ба об дастрасӣ пайдо кунанд. Инчунин, лента бояд дар нуқтаи поёнии канор ҷойгир шавад, то решагирӣ чуқуртар бошад. Ин фосила бояд вобаста ба намуди хок танзим карда шавад.
Чӣ гуна аз пӯсиши решаҳои сабзиёт аз сабаби обдорӣи зиёд пешгирӣ кунем?
Ба ҷои обдорӣи зиёд ва кӯтоҳ, аз миқдори камтар ва такрорӣ истифода баред. Дар системаи лента, аз фишори баланди об парҳез кунед, ки сабаб мешавад об ба канорҳои ҳамсоя паршад. Риояи санитарияи хок дар ин самт низ таъсирбахш аст.
Хулоса ва дидбонӣ
Наморудни ороиши сабзиёт на танҳо насби қатрапошӣ ё лента мебошад; балки як маҷмӯи идоракунии дақиқи об, шиносоии хок ва устувории ҷарф мебошад. Агар дар интихоби ҷарф низ шубҳа дошта бошед, омӯзиши дастурамалро Миқдори ҷарфи наънустак дар як гектар она метавонад намунаи монанди устувории ҳалкунии ҷарф дар муҳитҳои монандро нишон диҳад. Муваффақият дар парвариши сабзиёт дар сурате ба даст меояд, ки системаи ороиш комилан бо биологияи растани мувофиқат кунад ва мушкилоти климатии хурди муҳит дуруст идора шаванд. Дидбонии ороиши сабзиёт тақозо мекунад, ки аз технологияҳои сенсорӣ барои назорати хокии хок истифода барад.
Мавзӯи алоқаманд: Аҳамияти санҷиши нӯҳи типӣ ва қисмҳои ғайрифаъол