آبیاری گرهای یا خندق‌

مزایا:

1. سادگی و کم هزینه:
   • این روش از نظر هزینه و پیچیدگی نسبت به برخی از سیستم‌های مدرن آبیاری کمترین هزینه را دارد و برای کشاورزان کوچک‌مقیاس و مناطق با بودجه محدود مناسب است.
2. کنترل مستقیم آب:
   • کشاورز می‌تواند به صورت مستقیم کنترل کند که چقدر و چگونه آب به هر بخش از زمین توزیع شود.
3. آبیاری از طریق چاه‌ها:
   • اگر آب از چاه‌ها استخراج شود، می‌تواند منبع آب مستقلی برای آبیاری فراهم کند.

معایب:

1. هدررفت آب:
   • از آنجا که آب به صورت باز در زمین جریان دارد، هدررفت آب به دلیل تبخیر و نفوذ خاک ممکن است زیاد باشد.
2. عدم توزیع یکنواخت آب:
   • برخی نقاط زمین ممکن است به آب کمتری دسترسی پیدا کنند، که ممکن است به عدم توزیع یکنواخت آب و نابرابری در رطوبت خاک منجر شود.
3. تأثیرات زیست‌محیطی:
   • این روش ممکن است به تأثیرات زیست‌محیطی مانند شوندگی خاک و افزایش شوری خاک منجر شود.

آبیاری گرهای به‌طور گسترده در مناطقی با شرایط اقلیمی خاص و برخی نواحی کشاورزی که به سیستم‌های سنتی علاقه دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.