Сипории рафтоӣ дар ҷамъоварии шаҳодат: Истифодаҳо ва принсипҳои амалӣ
Шоҳӣ бо вуҷуди тобоварии нисбӣ ба ягон шароитҳои муҳит, дар марҳилаи меваиш ҳассосияти баландро ба зичии решаҳо ва идоракунии дақиқи тарри хутак нишон медиҳад. Абришавии хурӯҷӣ Дар ин намуди парвариш, он амалӣ мегардад, ки ҳадафи асосӣ на танҳо нигоҳ доштани таррии сатҳӣ, балки ҳидояти моддаҳои ғизоӣ ба қабатҳои чуқуртар ва абришавии намҳои шӯр аз ҷои реша аст. Ин роҳбасар ба татбиқ, махсусан дар минтақаҳои бо шӯрии хутак аз миёна то баланд ва дар сурати парвариши шоҳӣ дар чархи боғчагӣ ё бағъони байниқаторӣ муҳимии дукарата меёбад. Дар ин ҷо истифодаҳои ихтисосии абришавии хурӯҷӣ дар парвариши шоҳиро меомӯзем, то мо ба имконияти максималии рушди ин гиёҳ барсӣ гардем.
Механикаи физикии абришавии хурӯҷӣ дар хутак дар решаи шоҳӣ
Решаи шоҳӣ аз қабатии часобанд ва пашмонӣ аст, ки ба хутакӣ пурпайда ва таррии нисбӣ дар чуқурии 20 то 40 сантиметрӣ ниёз дорад. Абришавии хурӯҷӣ, баръакси абри қаърагии нӯри чопӣ, ки танҳо тарро аз ҳақиқи нӯр фаро мекунад, тавассути ба вуҷуд овардани ҳаракат дар хутак, ба ибҳори тамамии амудӣ об ва моддаҳои халшуда аз ҳақиқи шорби оварда. Ин падидаи техникӣ, ки дар зери фишори гидроҳадикӣ ба амал меояд, ду вазифаи асосӣ дорад: аввал, решаҳои паҳлӯии шоҳиро ба чуқурӣ мебарад ва дуюм, намҳои натрий ва хлорид, ки метавонанд дар сатҳи хутак ҷамъ оянд, ба қабатҳои поёнӣ ва дренажи табиӣ монда мешаванд. Барои анҷоми дурусти ин раванд, бояд ба фосилаи байни абри хурӯҷӣ ва абрии асосӣ диққат дода шавад, то хутак комилан пур нашад ва оксигени реша нигоҳ дошта шавад. Ошноӣ бо намудҳои гуногони нӯри абри қаърагӣ ба шумо кӯмак мекунад, то нӯрҳои худро бо таври чунин интихоб кунед, ки ҳамзамон бо системаи қаърагӣ, амалотии хурӯҷиро низ идора карда тавонед.
<>
Истифодаҳои амалӣ аз абришавии хурӯҷӣ дар зиёд кардани содироти шоҳӣ
Идоракунии шӯрӣ ва кам кардани ҷамъшавии намакҳо
Дар кӯтоҳи картошка, ки пас аз ғаллакӣ ё дигар сабзиёоти ҳассос анҷом мешавад, маъмулан ҷамъшавии шӯрӣ дар сатҳи бӯриро дида мебарем. Истифодаи оҳозии равишӣ бо ҳаҷми баланди об ба таври марказӣ, аз ҷамъшавии натрий дар решаҳо пешгирӣ мекунад. Ин усул ҳамчун яке аз воситаҳои иловагӣ дар Ҳама чиз дар бораи майдони нақрабандии банди бастанишаванда муаррифӣ шудааст; зеро системаҳои банди бастанишаванда имконияти интиқоли тезро барои бандҳо медиҳанд ва таъмин мекунанд, ки оби равишӣ ба таври баробар дар тамоми ҳудуд паҳн шавад ва на танҳо дар як нуқта. Ин баробарӣ таъмин мекунад, ки шӯрӣ аз тамоми қисмҳои решаи картошка хориҷ шавад ва на танҳо аз зери қатракашониҳои асосӣ.
Тезундноксозии решагирӣ дар хокҳои вазнин
Хокҳои гилӣ, ки дар бисёр бодхоҳон кӯтоҳи картошка дар онҳо анҷом дода мешавад, ба сабаби часпандгии баланд, ба вурудуди чистии реша халал мерасонанд. Оҳозии равишӣ бо эҷоди фишори хидроликӣ, ба боз кардани чориҳои иловагӣ ва кушодани чориҳои майни хок кӯмак мекунад. Ин чиз ба ҳекар метавонад боиси афзудани ҷабби моддаҳои ғизоӣ, ба монанди нитроген, дар сатҳи картошка гардад. Барои ҳисобҳои дақиқи ниёз ба об барои ин раванд, шумо метавонед аз миқдори партоби три-тагол дар гектар ҳамчун ҳудуди ишора барои танзими фишор ва пардаи система истифода баред; ҳар қадар фишори баромад пасттар бошад, вурудуди чистии об ва паҳншавии моддаҳои ҳалшуда ба таври амудӣ бехтатар мешавад.
<>
Нуқтаҳои асосӣ дар иҷрои дурусти оҳозии равишӣ
- Вақти мувофиқ: Оҳозии равишӣ-ро дар соатҳои хунук, тавреки аввал субҳ ё пас аз офтобпаҳонӣ ба аморед, то инки ғубобии сатҳӣ ба ҳадди ақалл оварда шавад ва энергияи равиши об барои вурудуди чистӣ ва ҳаракати намакҳо нигоҳ дошта шавад.
- Идоракунии хориш: Агар хоккаи шумон хориши баланд дошта бошад, аввал як марҳилаи шуиш (Leaching)-и сабукро иҷро кунед ва баъдан овардани обро бо консентратсияи пасти нутрименти маҳлӣ оғоз кунед, то зеро зарбаи изосморфии ба решаҳои ҳассоси шаҳол таъсир нарасонад.
- Аз овардани оби ҷараёноӣ дар марҳилаи донгӣ парҳез кунед: Дар ин марҳилаи ҳассос, аз овардани оби ҷараёноӣ парҳез кунед, зеро решаҳои иловагии хурд ва ҳассос ба фишори ҷараёни қавӣ зарар мерасонанд, ки натиҷаи ин метавонад боиси тағйир ёфтан таъм ва бӯи часбонии шаҳол шавад.
Бояд диққат дод, ки овардани оби ҷараёноӣ набояд ҷойгузини овардани оби қатраеи рутинӣ шавад, балки як воситаи иловагӣ дар нӯри чигиркӣ аст; бинобар ин, системаҳои нӯриро чунин тарҳрезӣ кунед, ки имконияти танзими фишор дар ниҳоят нӯр барои эҷоди ҷараёни ҷараёноӣ вуҷуд дошта бошад. Инчунин, санҷидани миқдори бари хос дар гектар метавонад ҳамчун нишондиҳандаи ҷойгузин барои танзими ҳаҷми об истифода шавад; зеро ҳар чӣ баланд будани самаранокии хос бошад, нишон медиҳад, ки хурдшавии амудӣ бетартиботтар будааст ва шумо метавонед ҳаҷми обро барои шаҳол мувофиқи он танзим кунед.
<>
Саволҳои такроршаванда дар бораи овардани оби ҷараёноии шаҳол
Оё овардани оби ҷараёноӣ барои ҳама намудҳои шаҳол мувофиқ аст? Не, ин усул бештар барои шаҳOLI сабз, ки дар хокҳои хоршӣ ё гилӣ мекарда мешаванд, тавсия дода мешавад. Шаҳолҳои сафед ва зард, ки хокҳои сабуктарро доранд, метавонанд аз ин усул бадкиёфат карда бошанд ва боиси парёби реша шаванд.
Дар давраи афрудӣ чанд марҳилаи истишолкӣ зарур аст? Одатан 2 то 3 марҳила кофӣ аст: яке дар марҳилаи рӯшудои вегетативӣ барои таҳрик додани решаҳо, яке дар миёнаи фасл барои нақси шакар, ва дигаре дар охирин марҳила пеш аз партоби баргҳо барои ҷабҷиби ниҳоии моддаҳои ғизоӣ.
Оё метавон дар ҳоли истишолкӣ аз пӯшоии моддаҳои кимиёвӣ истифода бард? Бале, омезиши пӯшӣ бо истишолкӣ метавонад ба назорати шафлонҳо ва ҳашерҳои заминавӣ овард; вале албатта моддаҳои кимиёвиро бо эҳтиёт омехта кунед, то рӯянд нашаванд ва системаи наваро баст кунанд. Барои муқоисаи содиришод метавонед ба black radish yield per hectare factors назар кунед, ки чӣ тавр шобе ҳамчун рӯяндгоҳ бо самараноси баробар бо дигар шобеҳо дар як гектар беҳтар мешавад.
Хулосаи ниҳоӣ
Обори ғурбисту дар кунҷи шири барои деҳқонони муосир, ки дар талаби зиёд кардани самаранокӣ бе зиёд шудани ҳаракатҳои обкунӣ мебошанд, чоробори аст. Бо риояи принсипҳои техникӣ, тайини дақиқи вашавӣ ва якҷоя кардани он бо системаҳои ғурбистуи пинҳо ва қатрагӣ, шумо метавонед аз имкониятҳои рушди решаи шири истифода баред. Инчунин, ба назар гирифтани омилҳои муҳитии монанди ширинии хок ва зичии гиёҳон, калиди муваффақият дар ҳар марҳила аст. Барои кунҷи ҷамъ, ки шири дар он нақши гиёҳи фарогиранда дорад, идоракунии ғурбистӣ метавонад тақвият ба хок ва беҳтар кардани самаранокии кунҷи оянда баамал орад. Агар шумо дар талаби беҳтар кардани системаҳои обори қатрагии худ бошед, омӯзиши навъҳои пинҳои тулопӣ ва амалиёти ҳаракат, метавонад назарияи васеътарро дар бораи технологияҳои наслҳои нави обориро ба шумо дод.
Мавзӯҳои алоқаманд: tonnaji piyoshi safed dar yak gektar， Миқдори тоҳи сиёҳ D8AFD8B1 гектар， hasilnoqi baqloi khushk dar yak hektar